[[{"content_id":112736,"content_number":0,"portal_id":195,"lang_id":"fa","content_title":"مروری بر زندگی پرفراز و نشیب حضرت اسماعیل(ع)","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"نام حضرت اسماعیل (ع) در روزهای ابتدایی ماه ذی الحجه و ایام عید قربان بیشتر شنیده می شود.\r\n\r\n \r\n\r\nتهران- باشگاه خبرنگاران جوان: نام حضرت اسماعیل (ع) در روزهای ابتدایی ماه ذی الحجه و ایام عید قربان بیشتر شنیده می شود.\r\n\r\nفرزند صالح حضرت ابراهیم (ع) و پیامبر الهی که تسلیم امر پروردگار شده و خود را برای قربانی شدن در راه حق آماده کرد.\r\n\r\nحضرت اسماعیل نبی (ع) از جمله پیامبران الهی محسوب می شود که به کربلا سفری داشته است و در این سفر متوجه شهادت مظلومانه یکی از نوادگان خود یعنی امام حسین (ع) می شود که در همان لحظه نفرینی سنگین را نثار دشمنان و قاتلان امام حسین (ع) می کند.\r\n\r\nدر این روزها که به عید قربان نزدیک می شویم باشگاه خبرنگاران جوان در نظر دارد تا شما را با حضرت اسماعیل (ع) و زندگینامه ایشان بیشتر آشنا کند، پس پیشنهاد می کنیم این مطلب را مطالعه کنید.\r\n\r\n\r\n\r\nاسماعیل پیامبر\r\n\r\nاسماعیل از پیامبران الهی و فرزند ابراهیم خلیل است. به اعتقاد بیشتر مسلمانان او همان ذبیح است.\r\n\r\nهمچنین بنا بر روایات اسلامی نسب پیامبر اکرم، حضرت محمد(ص) به اسماعیل می رسد.\r\n\r\n\r\nمهاجرت به سرزمین مکه به همراه مادر خویش هاجر، به وجود آمدن چشمه زمزم به برکت وی، قربانی کردن وی توسط پدرش و ساخت خانه کعبه از مهم ترین وقایع زندگانی وی هستند.\r\n\r\nواژه اسماعیل\r\n\r\nنام وی در لغت نامه ها غالباً غیر عربی و مرکب از دو واژه «اسمع» و «ایل» (به معنای خدا را شنید) آمده است و گفته اند که ابراهیم (ع ) به هنگام درخواست فرزند از خدا با این کلمه ها آغاز سخن می کرد.\r\n\r\nآرتور جفری با پژوهشی درباره این نام ، ریشه ای کهن برای آن یاد کرده است و نظایر آن را در منابع عبری ، حبشی و دیگر زبان های سامی نشان داده است .\r\n\r\n \r\n\r\nاسماعیل در قرآن\r\n\r\nنام  اسماعیل  ۱۱ بار در قرآن کریم یاد شده است که موضوعاتی همچون بنای کعبه توسط ابراهیم و اسماعیل (ع)، نزول وحی به وی و نیز یاد او در کنار دیگر پیامبران الهی ، تولد او به عنوان عطیه ای خدایی به ابراهیم و نیز ذکر صفات نیک وی از جمله آنهاست.\r\n\r\nدر آیه ۸۵ از سوره انبیاء، حضرت اسماعیل در کنار پیامبرانی چون ادریس و ذوالکفل ، از صابران است و برخی از مفسران سر نهادن اسماعیل برای ذبح را یکی از نشانه های آشکار صبر او دانسته اند.\r\n\r\nاسماعیل صادق الوعد\r\n\r\nبرخی از مفسران ، «اسماعیل صادق الوعد» را همان اسماعیل فرزند حضرت ابراهیم دانسته و در توضیح صدق او در وعد، داستانی آورده اند.\r\n\r\nداستان زندگی اسماعیل (ع)\r\n\r\nدر منابع روایی ، در تفصیل داستان زندگی اسماعیل آمده است که ساره همسر ابراهیم (ع)، چون عقیم بود و شوهرش را علاقمند به داشتن فرزند دید، کنیز خود هاجر را به همسری او درآورد تا شاید بتواند، صاحب فرزندی شود. هاجر از ابراهیم باردار شد و فرزندی آورد که او را اسماعیل نام نهادند.\r\n\r\n\r\nدر بسیاری از روایات ، بشارت الهی درباره تولد فرزندی «علیم» و «حلیم» برای ابراهیم را که در آیاتی از قرآن کریم ذکر شده است ، مژده به تولد اسماعیل دانسته و او را دارنده این صفات شمرده اند.\r\n\r\nاگرچه در روایات مختلف ، درباره تولد اسماعیل به هنگام پیری پدر، اتفاق رأی وجود دارد، اما درباره سن ابراهیم (ع) در آن زمان اختلاف به چشم می خورد و گروهی وی را به هنگام ولادت اسماعیل ۹۹ ساله دانسته اند.\r\n\r\nاسماعیل(ع) و اسحاق(ع)\r\n\r\nنقل شده است که پس از تولد اسماعیل ، ساره که خود فرزندی نداشت ، نسبت به هاجر و فرزند او حس حسادت داشت، ولی او نیز مدتی بعد با بشارت الهی در سن پیری فرزندی آورد که او را اسحاق نامیدند. در روایات آمده است ابراهیم که اسماعیل را بسیار دوست می داشت ، یک بار که اسحاق را بر دامان خود داشت ، با دیدن اسماعیل او را به جای اسحاق نشاند.\r\n\r\nاین امر آتش غضب ساره را برانگیخت و از حضور هاجر و فرزندش نزد ابراهیم (ع) اظهار دلتنگی کرد و شوهر را واداشت تا آنان را از منطقۀ شام دور سازد؛ آنگاه از سوی پروردگار به ابراهیم پیامی داده شد تا هاجر و اسماعیل  را به مکه ببرد.\r\n\r\n\r\n\r\nورود به مکه\r\n\r\nبر پایه روایات اسلامی ، ابراهیم (ع)، هاجر و اسماعیل را با خود برد و برای پیمودن راه ، خداوند جبرئیل را راهنمای آنان قرار داد، تا آنکه به سرزمینی بی آب و علف رسیدند که همان مکه بود و سپس جبرئیل ، ابراهیم را آگاه کرد که وعده گاه خداوندی همانجاست .\r\n\r\n \r\n\r\nبعد از ورود به مکه، ابراهیم (ع)، همسر و فرزند را آنجا در امان پروردگار گذاشت و راه بازگشت به سوی شام را در پیش گرفت .\r\n\r\nچاه زمزم\r\n\r\nدر ادامۀ داستان آمده است که وقتی آذوقۀ آن دو تمام شد، تشنگی بر کودک غالب شد و هاجر برای یافتن آبی که عطش فرزند را فرو نشاند، به هرطرف می دوید و ۷ بار، مسیر صفا تا مروه (سعی بین صفا و مروه) را پیمود و هیچ نیافت .\r\n\r\nبار آخِر از کنار اسماعیل صدایی شنید و از ترس آنکه حیوانی درنده به کودک آسیبی برساند، به سوی او دوید، اما با نهایت شادمانی متوجه شد که در زیر پای کودک آبی جاری شده است و این همان چشمه ای است که بعدها با نام زمزم شناخته شد.\r\n\r\nدر برخی منابع ، آن آب را «چاه اسماعیل» نیز خوانده اند.\r\n\r\n\r\n\r\nآموختن زبان عربی\r\n\r\nدر منابع عربی اسلامی نکته ای که سرنوشت اسماعیل را با سرنوشت مردم عرب پیوند زده است ، همراه شدن با قبیلۀ جرهم از اعراب بائده و «مستعرب » شدن اوست که شخصیت اسماعیل را به عنوان یک «مهاجرِ عربی شده» مطرح می سازد.\r\n\r\nمطابق روایات با گذشت مدتی از مهاجرت اسماعیل به مکه ، از برکت وجود چشمۀ زمزم ، آن منطقۀ خشک ، قابل زیست شد و جرهمیان که در مسیر کوچ خود، از آن حوالی می گذشتند، یا به روایتی در آن روزگار در نزدیکی مکه ساکن بودند، پس از آگاه شدن از وجود آب ، با کسب اجازه در آن مکان مقیم شدند.\r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nدر روایات چنین آمده است که اسماعیل در جوار جرهمیان ، زبان عربی را آموخت و حتی وقتی که در هنگام بنای کعبه با پدر خود سخن می گفت ، ابراهیم به زبان خویش خطاب می کرد و اسماعیل به عربی پاسخ می داد و تفاهم حاصل می شد.\r\n\r\nعرب زبانی ِ اسماعیل در روایات به اندازه ای مورد توجه بوده که گاهی او را نخستین کسی دانسته اند که به زبان عربی صحبت کرده است .\r\n\r\nدر برخی روایات حتی نخستین کتابت عربی را نیز به او نسبت داده اند.\r\n\r\nساختن خانه کعبه\r\n\r\nاز حوادث مهم در داستان زندگی اسماعیل ، همراهی او با ابراهیم (ع) در ساختن خانه کعبه است . درباره آیات ۱۲۵ تا ۱۲۷ از سوره بقره که به برپایی بیت خدا و پیراستن آن از پلیدی ها توسط ابراهیم و اسماعیل (ع) اشاره دارد، روایات اسلامی به تفصیل این داستان پرداخته اند. در منابع آمده است که ابراهیم (ع) برای به جای آوردن فرمان الهی درباره برپایی کعبه به مکه آمد و اسماعیل به همراه پدر دست به کار بنای کعبه شد.\r\n\r\n \r\n\r\nدرباره این موضوع روایات مختلفی وجود دارد که گاهی در جزئیات به قصه پردازی گراییده است .\r\n\r\nدر برخی از روایات ، حرکت ابراهیم ، هاجر و اسماعیل از شام به مکه اساساً به انگیزه بنای کعبه دانسته شده است .\r\n\r\nبر پایه آیاتی از سوره بقره، در جریان ساختن خانه کعبه ، اسماعیل همراه پدر دست به دعا برداشته ، در طلب هدایت ذریه خود و درخواست برانگیختن  رسول اکرم (ص) از میان آنان ، مشارکت داشته است .\r\n\r\nقربانی کردن اسماعیل(ع)\r\n\r\nحدیثی مشهور از رسول اکرم (ص) است که در آن حضرت خود را «ابن الذبیحین» (اشاره به اسماعیل و عبدالله بن عبدالمطلب) خوانده اند.\r\n\r\nدر تفصیل روایی داستان ذبح چنین می یابیم که پس از بنای کعبه ، ابراهیم (ع) پس از دریافت فرمان الهی به  ذبح  در رؤیا، آن را با فرزند مطرح می سازد و او نیز به امر الهی گردن می نهد.\r\n\r\n\r\nدر پرداخت داستان در روایات آمده است که ابلیس چون آگاه شد که ابراهیم ، همراه فرزند برای انجام دادن فرمان راه کوه ثبیر را در پیش گرفته اند، سعی در فریفتن اسماعیل کرد و چون توفیقی نیافت ، نزد هاجر رفت و تلاشی زیادی کرد تا او را فریب دهد ولی موفق نشد.\r\n\r\nابراهیم  و اسماعیل (ع) به بالای کوه رسیدند و آنگاه که اسماعیل پدر را در آن کار نگران دید، نگرانی را از دل او برد و رضایت خود به اطاعت فرمان الهی را گوشزد کرد.\r\n\r\nپس هنگامی که ابراهیم کارد را بر گلوی اسماعیل نهاد، آوای غیبی او را از ادامۀ کار بازداشت . فرمان آمد که خداوند در مقابل صبر و صدق ایشان ، گوسفندی را فدیه نهاده است و ابراهیم را مأمور ساخت تا گوسفند را به جای اسماعیل ، قربانی کند.\r\n\r\nداستان قربانی کردن اسماعیل در آیات ۱۰۰ تا ۱۰۷ سوره صافات ذکر شده است.\r\n\r\nوفات و محل دفن\r\n\r\nمنابع روایی ، عمرِ اسماعیل را ۱۳۰ سال و حتی بیشتر نوشته اند که پس از مرگ ، پیکر او در ناحیه حِجر در کنار مدفن مادرش هاجر به خاک سپرده شد.\r\n\r\nنبوت اسماعیل (ع)\r\n\r\nاسماعیل (ع) به تصریح قرآن کریم در زمرۀ انبیای الهی بود و دین او را در راستای دعوت توحیدی ابراهیم (ع) و در مقابل شرک و بت پرستی قرار داده اند. نام او بارها به عنوان یکی از پیامبران در قرآن ذکر شده است .\r\n\r\n \r\n\r\n\r\nمطابق روایات ، نبوت او به جهت هدایت جرهمیان ، و نیز قبایل یمانی و عمالیق بود. او در مدت ۵۰ سال ، در میان ایشان به انجام رسالت الهی پرداخت و آنان را به نماز و زکات فراخواند و از پرستش بتان بر حذر داشت ؛ اما آنان به جز گروهی اندک ، در کفر خود پا برجای ماندند.\r\n\r\n\r\n\r\nاسحاق جانشین اسماعیل(ع)\r\n\r\nاسماعیل پیش از مرگ وصیت کرد تا دخترش با عیصو (عیص ) فرزند اسحاق ازدواج کند و نیز نبوت را به برادرش اسحاق سپرد.\r\n\r\nاسماعیل که در طی سال ها عهده دار امور خانه کعبه بود، سرپرستی کعبه را به فرزندش نابت سپرد.\r\n\r\nنوادگان اسماعیل(ع)\r\n\r\nبراساس نقل های تاریخی، اسماعیل دوازده پسر داشت که از بین آنان، قیدار، مدین و ادبیل مشهورترند. مدین به سرزمینی در شمال که به نام خود او به سرزمین مدین شناخته شد، کوچ کرد و از فرزندان او شعیب به پیامبری برگزیده شد.\r\n\r\nدر منابع یاد شده ، همچنین اسماعیل به عنوان یکی از اجداد اصلی عرب به شمار آمده است و نسب عدنان ، نیای بخش وسیعی از قبایل عرب به او باز می گردد؛ در حالی که اقلیتی از منابع کهن نسب شناسی ، نسب تمامی قبایل ، حتی اعراب قحطانی را بدو رسانیده اند و اسماعیل را ابوالعرب خوانده اند.\r\n\r\nبر اساس چند روایت، اسماعیل در کنار هود، صالح، شعیب و حضرت محمد صلی الله علیه و آله یکی از ۵ پیامبر عرب معرفی شده و رسول اکرم (ص) به عنوان فرد برگزیده از ذریۀ او شناخته شده است .\r\n\r\nنفرین حضرت اسماعیل\r\n\r\nگوسفندان حضرت اسماعیل (ع ) کنار شط و نهر و آب فرات میچریدند که چوپان برای حضرت خبرآورد که چند روز است گوسفندان از این مشرعه آب نمی خورند.\r\n\r\n \r\n\r\nحضرت اسماعیل (ع ) سبب آن را از خداوند متعال پرسید؟! حضرت جبرئیل (ع ) نازل شد و فرمود: ای اسماعیل سبب آن را از گوسفندان سوال کن آنها به تو می گویند.\r\n\r\nحضرت اسماعیل (ع ) از گوسفندان سئوال کرد که به چه جهت آب نمی خورید؟\r\n\r\nگوسفندان به زبان فصیح گفتند: به ما خبر رسیده که فرزند تو حسین (ع ) که نوه دختری پیغمبر محمد صلی علیه و آله است در اینجا تشنه کشته می شود. پس ما هم به دلیل این مصیبت محزون و مهموم هستیم و از این شریعه آب نمی خوریم بیاد آن اندوه و غم و غصه ای که برامام حسین (ع ) وارد شده است.\r\n\r\nحضرت اسماعیل ناراحت و گریان فرمود: چه کسی او را به قتل می رساند.\r\n\r\nگوسفندان گفتند: قاتلان آن بزرگوار نفرین شده آسمانها و زمین ها و همه خلایق است.\r\n\r\nحضرت اسماعیل (ع ) نالان و گریان فرمود: بارالها بر قاتلان حضرتش لعنت فرست.","content_html":"

نام حضرت اسماعیل (ع) در روزهای ابتدایی ماه ذی الحجه و ایام عید قربان بیشتر شنیده می شود.<\/strong><\/h2>\n\n

 <\/p>\n\n

تهران- باشگاه خبرنگاران جوان<\/a>: نام حضرت اسماعیل (ع) در روزهای ابتدایی ماه ذی الحجه و ایام عید قربان بیشتر شنیده می شود.<\/p>\n\n

فرزند صالح حضرت ابراهیم (ع) و پیامبر الهی که تسلیم امر پروردگار شده و خود را برای قربانی شدن در راه حق آماده کرد.<\/p>\n\n

حضرت اسماعیل نبی (ع) از جمله پیامبران الهی محسوب می شود که به کربلا سفری داشته است و در این سفر متوجه شهادت مظلومانه یکی از نوادگان خود یعنی امام حسین (ع) می شود که در همان لحظه نفرینی سنگین را نثار دشمنان و قاتلان امام حسین (ع) می کند.<\/p>\n\n

در این روزها که به عید قربان نزدیک می شویم باشگاه خبرنگاران جوان<\/strong> در نظر دارد تا شما را با حضرت اسماعیل (ع) و زندگینامه ایشان<\/a><\/strong> بیشتر آشنا کند، پس پیشنهاد می کنیم این مطلب را مطالعه کنید.<\/p>\n\n

\":)مروری<\/p>\n\n

اسماعیل پیامبر<\/h2>\n\n

اسماعیل از پیامبران الهی و فرزند ابراهیم خلیل است. به اعتقاد بیشتر مسلمانان او همان ذبیح است.<\/p>\n\n

همچنین بنا بر روایات اسلامی نسب پیامبر اکرم، حضرت محمد(ص) به اسماعیل می رسد.<\/p>\n\n

مهاجرت به سرزمین مکه به همراه مادر خویش هاجر، به وجود آمدن چشمه زمزم به برکت وی، قربانی<\/a> <\/strong>کردن وی توسط پدرش و ساخت خانه کعبه از مهم ترین وقایع زندگانی وی هستند.<\/p>\n\n

واژه اسماعیل<\/h3>\n\n

نام وی در لغت نامه ها غالباً غیر عربی و مرکب از دو واژه «اسمع» و «ایل» (به معنای خدا را شنید) آمده است و گفته اند که ابراهیم (ع ) به هنگام درخواست فرزند از خدا با این کلمه ها آغاز سخن می کرد.<\/p>\n\n

آرتور جفری با پژوهشی درباره این نام ، ریشه ای کهن برای آن یاد کرده است و نظایر آن را در منابع عبری ، حبشی و دیگر زبان های سامی نشان داده است .<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

اسماعیل در قرآن<\/h3>\n\n

نام  اسماعیل <\/a> <\/strong>۱۱ بار در قرآن کریم یاد شده است که موضوعاتی همچون بنای کعبه توسط ابراهیم و اسماعیل (ع)، نزول وحی به وی و نیز یاد او در کنار دیگر پیامبران الهی ، تولد او به عنوان عطیه ای خدایی به ابراهیم و نیز ذکر صفات نیک وی از جمله آنهاست.<\/p>\n\n

در آیه ۸۵ از سوره انبیاء، حضرت اسماعیل در کنار پیامبرانی چون ادریس و ذوالکفل ، از صابران است و برخی از مفسران سر نهادن اسماعیل برای ذبح را یکی از نشانه های آشکار صبر او دانسته اند.<\/p>\n\n

اسماعیل صادق الوعد<\/h3>\n\n

برخی از مفسران ، «اسماعیل صادق الوعد» را همان اسماعیل فرزند حضرت<\/a> <\/strong>ابراهیم دانسته و در توضیح صدق او در وعد، داستانی آورده اند.<\/p>\n\n

داستان زندگی اسماعیل (ع)<\/h3>\n\n

در منابع روایی ، در تفصیل داستان زندگی اسماعیل آمده است که ساره همسر ابراهیم (ع)، چون عقیم بود و شوهرش را علاقمند به داشتن فرزند دید، کنیز خود هاجر را به همسری او درآورد تا شاید بتواند، صاحب فرزندی شود. هاجر از ابراهیم باردار شد و فرزندی آورد که او را اسماعیل نام نهادند.<\/p>\n\n

در بسیاری از روایات ، بشارت الهی درباره تولد فرزندی «علیم» و «حلیم» برای ابراهیم را که در آیاتی از قرآن کریم ذکر شده است ، مژده به تولد اسماعیل دانسته و او را دارنده این صفات شمرده اند.<\/p>\n\n

اگرچه در روایات مختلف ، درباره تولد اسماعیل به هنگام پیری پدر، اتفاق رأی وجود دارد، اما درباره سن ابراهیم (ع) در آن زمان اختلاف به چشم می خورد و گروهی وی را به هنگام ولادت اسماعیل ۹۹ ساله دانسته اند.<\/p>\n\n

اسماعیل(ع) و اسحاق(ع)<\/h3>\n\n

نقل شده است که پس از تولد اسماعیل ، ساره که خود فرزندی نداشت ، نسبت به هاجر و فرزند او حس حسادت داشت، ولی او نیز مدتی بعد با بشارت الهی در سن پیری فرزندی آورد که او را اسحاق نامیدند. در روایات آمده است ابراهیم که اسماعیل را بسیار دوست می داشت ، یک بار که اسحاق را بر دامان خود داشت ، با دیدن اسماعیل او را به جای اسحاق نشاند.<\/p>\n\n

این امر آتش غضب ساره را برانگیخت و از حضور هاجر و فرزندش نزد ابراهیم (ع) اظهار دلتنگی کرد و شوهر را واداشت تا آنان را از منطقۀ شام دور سازد؛ آنگاه از سوی پروردگار به ابراهیم پیامی داده شد تا هاجر و اسماعیل <\/a> <\/strong>را به مکه ببرد.<\/p>\n\n

\":)مروری<\/p>\n\n

ورود به مکه<\/h3>\n\n

بر پایه روایات اسلامی ، ابراهیم (ع)، هاجر و اسماعیل را با خود برد و برای پیمودن راه ، خداوند جبرئیل را راهنمای آنان قرار داد، تا آنکه به سرزمینی بی آب و علف رسیدند که همان مکه بود و سپس جبرئیل ، ابراهیم را آگاه کرد که وعده گاه خداوندی همانجاست .<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

بعد از ورود به مکه، ابراهیم (ع)، همسر و فرزند را آنجا در امان پروردگار گذاشت و راه بازگشت به سوی شام را در پیش گرفت .<\/p>\n\n

چاه زمزم<\/h3>\n\n

در ادامۀ داستان آمده است که وقتی آذوقۀ آن دو تمام شد، تشنگی بر کودک غالب شد و هاجر برای یافتن آبی که عطش فرزند را فرو نشاند، به هرطرف می دوید و ۷ بار، مسیر صفا تا مروه (سعی بین صفا و مروه) را پیمود و هیچ نیافت .<\/p>\n\n

بار آخِر از کنار اسماعیل صدایی شنید و از ترس آنکه حیوانی درنده به کودک آسیبی برساند، به سوی او دوید، اما با نهایت شادمانی متوجه شد که در زیر پای کودک آبی جاری شده است و این همان چشمه ای است که بعدها با نام زمزم شناخته شد.<\/p>\n\n

در برخی منابع ، آن آب را «چاه اسماعیل» نیز خوانده اند.<\/p>\n\n

\":)مروری<\/p>\n\n

آموختن زبان عربی<\/h3>\n\n

در منابع عربی اسلامی نکته ای که سرنوشت اسماعیل را با سرنوشت مردم عرب پیوند زده است ، همراه شدن با قبیلۀ جرهم از اعراب بائده و «مستعرب » شدن اوست که شخصیت اسماعیل را به عنوان یک «مهاجرِ عربی شده» مطرح می سازد.<\/p>\n\n

مطابق روایات با گذشت مدتی از مهاجرت اسماعیل به مکه ، از برکت وجود چشمۀ زمزم ، آن منطقۀ خشک ، قابل زیست شد و جرهمیان که در مسیر کوچ خود، از آن حوالی می گذشتند، یا به روایتی در آن روزگار در نزدیکی مکه ساکن بودند، پس از آگاه شدن از وجود آب ، با کسب اجازه در آن مکان مقیم شدند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

در روایات چنین آمده است که اسماعیل در جوار جرهمیان ، زبان عربی را آموخت و حتی وقتی که در هنگام بنای کعبه با پدر خود سخن می گفت ، ابراهیم به زبان خویش خطاب می کرد و اسماعیل به عربی پاسخ می داد و تفاهم حاصل می شد.<\/p>\n\n

عرب زبانی ِ اسماعیل در روایات به اندازه ای مورد توجه بوده که گاهی او را نخستین کسی دانسته اند که به زبان عربی صحبت کرده است .<\/p>\n\n

در برخی روایات حتی نخستین کتابت عربی را نیز به او نسبت داده اند.<\/p>\n\n

ساختن خانه کعبه<\/h4>\n\n

از حوادث مهم در داستان زندگی اسماعیل ، همراهی او با ابراهیم (ع) در ساختن خانه کعبه است . درباره آیات ۱۲۵ تا ۱۲۷ از سوره بقره که به برپایی بیت خدا و پیراستن آن از پلیدی ها توسط ابراهیم و اسماعیل (ع) اشاره دارد، روایات اسلامی به تفصیل این داستان پرداخته اند. در منابع آمده است که ابراهیم (ع) برای به جای آوردن فرمان الهی درباره برپایی کعبه به مکه آمد و اسماعیل به همراه پدر دست به کار بنای کعبه شد.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

درباره این موضوع روایات مختلفی وجود دارد که گاهی در جزئیات به قصه پردازی گراییده است .<\/p>\n\n

در برخی از روایات ، حرکت ابراهیم ، هاجر و اسماعیل از شام به مکه اساساً به انگیزه بنای کعبه دانسته شده است .<\/p>\n\n

بر پایه آیاتی از سوره بقره، در جریان ساختن خانه کعبه ، اسماعیل همراه پدر دست به دعا برداشته ، در طلب هدایت ذریه خود و درخواست برانگیختن  رسول اکرم (ص)<\/a><\/strong> از میان آنان ، مشارکت داشته است .<\/p>\n\n

قربانی کردن اسماعیل(ع)<\/h4>\n\n

حدیثی مشهور از رسول اکرم (ص) است که در آن حضرت خود را «ابن الذبیحین» (اشاره به اسماعیل و عبدالله بن عبدالمطلب) خوانده اند.<\/p>\n\n

در تفصیل روایی داستان ذبح چنین می یابیم که پس از بنای کعبه ، ابراهیم (ع) پس از دریافت فرمان الهی به  ذبح <\/a> <\/strong>در رؤیا، آن را با فرزند مطرح می سازد و او نیز به امر الهی گردن می نهد.<\/p>\n\n

در پرداخت داستان در روایات آمده است که ابلیس چون آگاه شد که ابراهیم ، همراه فرزند برای انجام دادن فرمان راه کوه ثبیر را در پیش گرفته اند، سعی در فریفتن اسماعیل کرد و چون توفیقی نیافت ، نزد هاجر رفت و تلاشی زیادی کرد تا او را فریب دهد ولی موفق نشد.<\/p>\n\n

ابراهیم <\/a> <\/strong>و اسماعیل (ع) به بالای کوه رسیدند و آنگاه که اسماعیل پدر را در آن کار نگران دید، نگرانی را از دل او برد و رضایت خود به اطاعت فرمان الهی را گوشزد کرد.<\/p>\n\n

پس هنگامی که ابراهیم کارد را بر گلوی اسماعیل نهاد، آوای غیبی او را از ادامۀ کار بازداشت . فرمان آمد که خداوند در مقابل صبر و صدق ایشان ، گوسفندی را فدیه نهاده است و ابراهیم را مأمور ساخت تا گوسفند را به جای اسماعیل ، قربانی کند.<\/p>\n\n

داستان قربانی کردن اسماعیل در آیات ۱۰۰ تا ۱۰۷ سوره صافات ذکر شده است.<\/p>\n\n

وفات و محل دفن<\/h4>\n\n

منابع روایی ، عمرِ اسماعیل را ۱۳۰ سال و حتی بیشتر نوشته اند که پس از مرگ ، پیکر او در ناحیه حِجر در کنار مدفن مادرش هاجر به خاک سپرده شد.<\/p>\n\n

نبوت اسماعیل (ع)<\/h4>\n\n

اسماعیل (ع) به تصریح قرآن کریم در زمرۀ انبیای الهی بود و دین او را در راستای دعوت توحیدی ابراهیم (ع) و در مقابل شرک و بت پرستی قرار داده اند. نام او بارها به عنوان یکی از پیامبران در قرآن ذکر شده است .<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

مطابق روایات ، نبوت او به جهت هدایت جرهمیان ، و نیز قبایل یمانی و عمالیق بود. او در مدت ۵۰ سال ، در میان ایشان به انجام رسالت الهی پرداخت و آنان را به نماز و زکات فراخواند و از پرستش بتان بر حذر داشت ؛ اما آنان به جز گروهی اندک ، در کفر خود پا برجای ماندند.<\/p>\n\n

\":)مروری<\/p>\n\n

اسحاق جانشین اسماعیل(ع)<\/h4>\n\n

اسماعیل پیش از مرگ وصیت کرد تا دخترش با عیصو (عیص ) فرزند اسحاق ازدواج کند و نیز نبوت را به برادرش اسحاق سپرد.<\/p>\n\n

اسماعیل که در طی سال ها عهده دار امور خانه کعبه بود، سرپرستی کعبه را به فرزندش نابت سپرد.<\/p>\n\n

نوادگان اسماعیل(ع)<\/h4>\n\n

براساس نقل های تاریخی، اسماعیل دوازده پسر داشت که از بین آنان، قیدار، مدین و ادبیل مشهورترند. مدین به سرزمینی در شمال که به نام خود او به سرزمین مدین شناخته شد، کوچ کرد و از فرزندان او شعیب به پیامبری برگزیده شد.<\/p>\n\n

در منابع یاد شده ، همچنین اسماعیل به عنوان یکی از اجداد اصلی عرب به شمار آمده است و نسب عدنان ، نیای بخش وسیعی از قبایل عرب به او باز می گردد؛ در حالی که اقلیتی از منابع کهن نسب شناسی ، نسب تمامی قبایل ، حتی اعراب قحطانی را بدو رسانیده اند و اسماعیل را ابوالعرب خوانده اند.<\/p>\n\n

بر اساس چند روایت، اسماعیل در کنار هود، صالح، شعیب و حضرت محمد صلی الله علیه و آله یکی از ۵ پیامبر عرب معرفی شده و رسول اکرم (ص) به عنوان فرد برگزیده از ذریۀ او شناخته شده است .<\/p>\n\n

نفرین حضرت اسماعیل<\/h3>\n\n

گوسفندان حضرت<\/a> <\/strong>اسماعیل (ع ) کنار شط و نهر و آب فرات میچریدند که چوپان برای حضرت خبرآورد که چند روز است گوسفندان از این مشرعه آب نمی خورند.<\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

حضرت اسماعیل (ع ) سبب آن را از خداوند متعال پرسید؟! حضرت جبرئیل (ع ) نازل شد و فرمود: ای اسماعیل سبب آن را از گوسفندان سوال کن آنها به تو می گویند.<\/p>\n\n

حضرت اسماعیل (ع ) از گوسفندان سئوال کرد که به چه جهت آب نمی خورید؟<\/p>\n\n

گوسفندان به زبان فصیح گفتند: به ما خبر رسیده که فرزند تو حسین (ع )<\/a><\/strong> که نوه دختری پیغمبر محمد صلی علیه و آله است در اینجا تشنه کشته می شود. پس ما هم به دلیل این مصیبت محزون و مهموم هستیم و از این شریعه آب نمی خوریم بیاد آن اندوه و غم و غصه ای که برامام حسین (ع ) وارد شده است.<\/p>\n\n

حضرت اسماعیل ناراحت و گریان فرمود: چه کسی او را به قتل می رساند.<\/p>\n\n

گوسفندان گفتند: قاتلان آن بزرگوار نفرین شده آسمانها و زمین ها و همه خلایق است.<\/p>\n\n

حضرت اسماعیل (ع ) نالان و گریان فرمود: بارالها بر قاتلان حضرتش لعنت فرست.<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2018-08-20 10:53:34","content_date_event":"2018-08-20 10:53:34","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2018-08-20 11:00:45","content_date_register":"2018-08-20 10:56:32","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":74890,"eid":74890,"attach_title":"مروری بر زندگی پرفراز و نشیب حضرت اسماعیل(ع) 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/195\/attach\/201808\/323960_2793608716_150_150.webp","300":".\/cache\/195\/attach\/201808\/323960_2793608716_300_300.webp","400":".\/cache\/195\/attach\/201808\/323960_2793608716_400_400.webp","600":".\/cache\/195\/attach\/201808\/323960_2793608716_600_600.webp","900":".\/cache\/195\/attach\/201808\/323960_2793608716_900_900.webp","1200":".\/cache\/195\/attach\/201808\/323960_2793608716_991_991.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2793608716,"files":{"original":{"url":".\/file\/195\/attach\/201808\/323960_2793608716.jpg","width":991,"height":991,"size":0}}}]}]]