[[{"content_id":227084,"content_number":0,"portal_id":195,"lang_id":"fa","content_title":"درس های مهم شهادت حضرت علی اکبر(ع)","content_rtitr":"","content_short_title":"","content_summary":"واحد خبر روابط عمومی پردیس آیت ا... خامنه ای: امام حسین(ع) در حماسه شهادت حضرت علی اکبر (ع)، جلوه های زیبایی از معرفت و اخلاص را به همراه فرزند برومندش به نمایش گذاشتند.","content_summary_fill":1,"content_body":"درس‌های مهم شهادت حضرت علی اکبر(ع)\r\n\r\n\r\n\r\nگروه مذهبی واحد خبر روابط عمومی پردیس آیت ا... خامنه ای: عاشورا میدان نمایش اوج عیار انسانیت توسط کسانی است که مرواریدهای معرفت و اخلاص خود را در جلوی چشمان تاریخ به نمایش گزاردند. در این میان، اهل بیت امام حسین(ع) جلوه تازه ای از صله رحم و نسبت های خانوادگی عیان ساختند. اوج رخ نمایی شخصیت های عاشورایی در زمان شهادت عزیزان نمایان شد. در ماجرای شهادت جوان رعنای امام حسین(ع)، این دو پدر و پسر، درس های فراموش ناشدنی از خود به یادگار گذاشتند. در این جا، پس از اشاره به تعلق خاطرشدید بین این دو پدر و پسر، به درس هایی که از سیره این دو بزرگوار در جریان به خون غلطیدن پسر، آموخته می شود خواهیم پرداخت.\r\n\r\nعلاقه شدید بین امام حسین و علی اکبر(ع)\r\n\r\nحضرت علی اکبر (ع) حقیقتاً میوه دل امام حسین علیه السلام بود. این نکته، از نوع رفتار امام حسین علیه السلام که گزارش شده نیز به خوبی روشن می شود. برای نمونه به چند گزاره تاریخی که نشان دهنده تعلق خاطر شدید امام(ع) به پسر بزرگشان است اشاره می کنیم.\r\n\r\n\r\n\r\nخصلت های ویژه حضرت علی اکبر(ع)\r\n\r\nدر تاریخ نقل شده است که پس از راهی شدن حضرت علی اکبر علیه السلام به سوی میدان جنگ در کربلا، امام حسین علیه السلام جمله عجیبی در مورد خصلت های ویژه پسر خود بر زبان آوردند و فرمودند: «اللَّهُمَّ اشْهَدْ فَقَدْ بَرَزَ إِلَیْهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِکَ ص وَ کُنَّا إِذَا اشْتَقْنَا إِلَی نَبِیِّکَ نَظَرْنَا إِلَیْهِ فَصَاحَ وَ قَالَ یَا ابْنَ سَعْدٍ قَطَعَ اللَّهُ رَحِمَکَ کَمَا قَطَعْتَ رَحِمِی؛ ‌\r\n\r\nخداوندا! شاهد باش، جوانی به جنگ با این ها شتافته که شبیه ترین مردم از نظر خلقت و خلق و منطق به پیامبر توس؛ هر گاه مشتاق پیامبرت می شدیم او را می‌نگریستیم. بعد فریاد زد و فرمود: ای پسر سعد خدا رحِمت را قطع کند آن گونه که قطع رحم کردی».\r\n\r\nاز این عبارات روشن است که جدای از ویژگی های ممتاز ظاهری و باطنی حضرت علی اکبر علیه السلام، شباهت های بی همتای او با رسول خدا(ص)، شدت علاقه و محبت قلبی حضرت به پسرشان را صد چندان کرده است.\r\n\r\n\r\n\r\nوداع سخت پدر و پسر\r\n\r\nزاویه دیگری که نشان دهنده ارتباط ویژه قلبی بین این شاه و شاهزاده کربلا است در نوع وداع سخت، تلخ و جان فرسای این دو بزرگوار که در چند فراز عاطفی نمود عینی می یابد.\r\nیکی هنگام عازم شدن پسر به میدان است که در مورد نوع نگاه و رفتار امام حسین(ع) در بعضی نقل ها چنین آمده است: «ثُمَ‌ نَظَرَ إِلَیْهِ نَظَرَ آیِسٍ مِنْهُ وَ أَرْخَی ع عَیْنَهُ وَ بَکَی؛ سپس نگاهی مأیوسانه به او کرد و چشمان خودرا به زیر افکند و اشک ریخت.»\r\nزمان دیگر، موقعی بود که علی اکبر علیه السلام پس از جنگی طاقت فرسا، عطشناک خدمت پدر رسید و عرض کرد: «پدر جان، تشنگی مرا کشت و سنگینی آهن (زره) بی تابم کرد. آیا آبی هست؟» این جا بود که امام (ع) گریه کرد و وعده سیرابی ابدی را به او داد. \r\nسومین زمان، موقعی بود که حضرت سید الشهداء خود را بالای سر بدن غرقه به خون جوانش رساند که تاریخ، این لحظه را جزء سخت ترین لحظات در کربلا ثبت کرده است به گونه ای که نقل شده است: «انْهَمَلَتْ‌ عَیْنَاهُ‌ بِالدُّمُوعِ ثُمَّ قَالَ عَلَی الدُّنْیَا بَعْدَکَ الْعَفَاء؛ از چشم هایش اشک می بارید سپس فرمود: پس از تو، خاک بر سر دنیا و زندگانی دنیا.»\r\nو اما درس های مکنون این مصیبت که از دو معلم کربلا می آموزیم، یکی امام و پدر؛ و دیگری مأموم و پسر!\r\n\r\n\r\n\r\nدرس هایی از پدر\r\n\r\nامام حسین(ع) به عنوان یک امام معصوم و در نقش پدر، درس های بزرگی هنگام مواجهه با مصیبت جوان رعنا و میوه دل خود به یادگار گذاشتند که برخی از آن ها از این قرار است.\r\n\r\nاگر چه سر رشته همه هدایت ها در امام معصوم خلاصه می شود اما پویندگان راه امام نیز می توانند در نقش هایی که خدا برای هر کسی مقدر کرده در قامت معلمی زبردست ظاهر شده و درس های قابل تأمل و ارزشمندی را خلق کنند.\r\n\r\nگذر از دنیا و آرزوهایش\r\n\r\nچنان که گفته شد، نگاه امام حسین(ع) به فرزند برومندش علی اکبر علیه السلام یادآور سیرت و صورت و صوت دلنشین جد بزرگوارشان رسول خدا (ص) بود، و چه چیزی در دنیا بیش نگاه به این فرزند خوش سیرت برای امام(ع) لذت آفرین است؟ با این حال، امام حسین علیه السلام نشان داد که باید بالأخره روزی از این دنیا و آرزوهایش دل برید و چه بهتر این که، میوه دل انسان، تحفه ای پیشاپیش انسان در بهشت باشد.\r\n\r\n\r\n\r\nایثار و فداکاری\r\n\r\nاوج ایثار و فداکاری در جایی نمایان می شد که انسان، عزیزترین داشته های خود را در راه خدا فدا کند و چه کسی عزیزتر و دوست داشتنی تر از فرزندی همانند علی اکبر علیه السلام!؟ چنان که، امام حسین(ع) هنگام روانه ساختن علی به میدان، از میزان علاقه خود پرده برداشته و می فرماید: «هر گاه مشتاق پیامبرت می شدیم او را می‌نگریستیم.» \r\n\r\nادامه راه تا آخرین نفس\r\n\r\nگاهی مصیبت ها موجب می شوند فرد مصیبت زده تا مدتی دست از کار و وظیف خود بردارد و مأیوسانه از ادامه زندگی و اهداف مورد نظر خود عقب نشینی کند در حالی که امام حسین(ع) در این مصیبت سهمگین همانند دیگر مصائب عاشورا هرگز و حتی برای لحظه ای از راه و هدف حق خود پشیمان و منصرف نشدند بلکه راه و هدف خود را تا آخرین لحظه ادامه دادند. این، یکی از بزرگ ترین درس ها برای استفاده از عمر است.\r\n\r\nدرس های پسر\r\n\r\nاگر چه سر رشته همه هدایت ها در امام معصوم خلاصه می شود اما پویندگان راه امام نیز می توانند در نقش هایی که خدا برای هر کسی مقدر کرده در قامت معلمی زبردست ظاهر شده و درس های قابل تأمل و ارزشمندی را خلق کنند.\r\n\r\nحضرت علی اکبر(ع) جوانی شایست و رشد یافته در ادبستان حسینی است که نقش بی بدیلی او در تابلوی حماسه عظیم عاشورا حاوی نکات ارزشمندی از جمله موارد ذیل است.\r\n\r\nتکیه بر حقانیت\r\n\r\nامام حسین(ع) در جایی قبل از رسیدن به کربلا به خاطر خوابی که خبر از نزدیکی مرگ می داد کلمه استرجاع را بر زبان آورد. حضرت علی اکبر(ع) از پدر پرسید: مگر ما بر حق نیستیم. حضرت فرمود: به خدا بر حقیم. علی اکبر(ع) پاسخ داد: «یَا أَبَتِ‌ إِذًا لاَ نُبَالِی؛ نَمُوتُ‌ مُحِقِّین؛ پدر جان؛ در این صورت، از مرگ حق مدارانه باکی نداریم.»\r\n\r\nبار مسئولیت پسر بزرگ تر\r\n\r\nهمواره بین مسئولیت و حق تناسب برقرار است. هر مسئولیتی حق و هر حقی مسئولیتی را به دنبال دارد. در همین رابطه، امام رضا(ع) می فرمایند: «الْأَخُ‌ الْأَکْبَرُ بِمَنْزِلَةِ الْأَب؛ ‌[۸] برادر بزرگ تر به منزله پدر است.»\r\n\r\nحُسن سیرت و صورت علی اکبر علیه السلام بر جایگاه او نزد خاندان حسینی افزوده بود و اکنون که اصلی ترین دغدغه اهل حرم، تنهایی و غربت امام حسین علیه السلام بود، جوان رعنایش علی اکبر(ع) مسئولیت خود در حمایت از پدر و امام زمان خویش را به انجام رساند؛ چنان که اولین شهید از فرزندان ابوطالب(بنی هاشم) نامیده شد.\r\n\r\nاقدام به موقع\r\n\r\nتیزبینی و شناخت سریع وظیفه و اقدام به موقع حضرت علی اکبر(ع) اولین رونمایی از حماسه حسینی او در کربلاست. او وقتی غربت و تنهایی پدر را مشاهده کرد و در حالی که اصحاب همگی به شهادت رسیده بودند با اجازه از پدر قدم به میدان شهادت گذاشت.\r\n\r\nسبقت در شهادت\r\n\r\nپیشتازی در کارهای صحیح و خیر، نشان دهنده برتری فضل و تقرب افراد است چنان که قرآن کریم می فرماید: «وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُون؛ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُون؛ و سبقت‌گیرندگان مقدمند؛ آنانند همان مقربان [خدا].» حضرت علی اکبر(ع) اولین فرد از بنی هاشم بود که با اجازه از پدر وارد میدان مبارزه شده و به شهادت رسید. درس سبقت و پیشتازی در امور خیر، الگویی برای همه افراد جامعه اسلامی به خصوص جوانان انقلابی است.\r\n\r\nhttps:\/\/www.irna.ir\/\r\n","content_html":"

درس‌های مهم شهادت حضرت علی اکبر(ع)<\/a><\/span><\/span><\/h1>\r\n\r\n
$\"درس$ <\/a><\/span><\/span><\/figure>\r\n\r\n
گروه مذهبی واحد خبر روابط عمومی پردیس آیت ا... خامنه ای: <\/strong>عاشورا میدان نمایش اوج عیار انسانیت توسط کسانی است که مرواریدهای معرفت و اخلاص خود را در جلوی چشمان تاریخ به نمایش گزاردند. در این میان، اهل بیت امام حسین(ع) جلوه تازه ای از صله رحم و نسبت های خانوادگی عیان ساختند. اوج رخ نمایی شخصیت های عاشورایی در زمان شهادت عزیزان نمایان شد. در ماجرای شهادت جوان رعنای امام حسین(ع)، این دو پدر و پسر، درس های فراموش ناشدنی از خود به یادگار گذاشتند. در این جا، پس از اشاره به تعلق خاطرشدید بین این دو پدر و پسر، به درس هایی که از سیره این دو بزرگوار در جریان به خون غلطیدن پسر، آموخته می شود خواهیم پرداخت.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
علاقه شدید بین امام حسین و علی اکبر(ع)<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
حضرت علی اکبر (ع) حقیقتاً میوه دل امام حسین علیه السلام بود. این نکته، از نوع رفتار امام حسین علیه السلام که گزارش شده نیز به خوبی روشن می شود. برای نمونه به چند گزاره تاریخی که نشان دهنده تعلق خاطر شدید امام(ع) به پسر بزرگشان است اشاره می کنیم.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
$\"علی$ <\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
خصلت های ویژه حضرت علی اکبر(ع)<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
در تاریخ نقل شده است که پس از راهی شدن حضرت علی اکبر علیه السلام به سوی میدان جنگ در کربلا، امام حسین علیه السلام جمله عجیبی در مورد خصلت های ویژه پسر خود بر زبان آوردند و فرمودند: «اللَّهُمَّ اشْهَدْ فَقَدْ بَرَزَ إِلَیْهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِکَ ص وَ کُنَّا إِذَا اشْتَقْنَا إِلَی نَبِیِّکَ نَظَرْنَا إِلَیْهِ فَصَاحَ وَ قَالَ یَا ابْنَ سَعْدٍ قَطَعَ اللَّهُ رَحِمَکَ کَمَا قَطَعْتَ رَحِمِی؛ ‌
\r\n
\r\nخداوندا! شاهد باش، جوانی به جنگ با این ها شتافته که شبیه ترین مردم از نظر خلقت و خلق و منطق به پیامبر توس؛ هر گاه مشتاق پیامبرت می شدیم او را می‌نگریستیم. بعد فریاد زد و فرمود: ای پسر سعد خدا رحِمت را قطع کند آن گونه که قطع رحم کردی».
\r\n
\r\nاز این عبارات روشن است که جدای از ویژگی های ممتاز ظاهری و باطنی حضرت علی اکبر علیه السلام، شباهت های بی همتای او با رسول خدا(ص)، شدت علاقه و محبت قلبی حضرت به پسرشان را صد چندان کرده است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
$\"علی$ <\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
وداع سخت پدر و پسر<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
زاویه دیگری که نشان دهنده ارتباط ویژه قلبی بین این شاه و شاهزاده کربلا است در نوع وداع سخت، تلخ و جان فرسای این دو بزرگوار که در چند فراز عاطفی نمود عینی می یابد.
\r\nیکی هنگام عازم شدن پسر به میدان است که در مورد نوع نگاه و رفتار امام حسین(ع) در بعضی نقل ها چنین آمده است: «ثُمَ‌ نَظَرَ إِلَیْهِ نَظَرَ آیِسٍ مِنْهُ وَ أَرْخَی ع عَیْنَهُ وَ بَکَی؛ سپس نگاهی مأیوسانه به او کرد و چشمان خودرا به زیر افکند و اشک ریخت.»
\r\nزمان دیگر، موقعی بود که علی اکبر علیه السلام پس از جنگی طاقت فرسا، عطشناک خدمت پدر رسید و عرض کرد: «پدر جان، تشنگی مرا کشت و سنگینی آهن (زره) بی تابم کرد. آیا آبی هست؟» این جا بود که امام (ع) گریه کرد و وعده سیرابی ابدی را به او داد.
\r\nسومین زمان، موقعی بود که حضرت سید الشهداء خود را بالای سر بدن غرقه به خون جوانش رساند که تاریخ، این لحظه را جزء سخت ترین لحظات در کربلا ثبت کرده است به گونه ای که نقل شده است: «انْهَمَلَتْ‌ عَیْنَاهُ‌ بِالدُّمُوعِ ثُمَّ قَالَ عَلَی الدُّنْیَا بَعْدَکَ الْعَفَاء؛ از چشم هایش اشک می بارید سپس فرمود: پس از تو، خاک بر سر دنیا و زندگانی دنیا.»
\r\nو اما درس های مکنون این مصیبت که از دو معلم کربلا می آموزیم، یکی امام و پدر؛ و دیگری مأموم و پسر!<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
$\"علی$ <\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
درس هایی از پدر<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
امام حسین(ع) به عنوان یک امام معصوم و در نقش پدر، درس های بزرگی هنگام مواجهه با مصیبت جوان رعنا و میوه دل خود به یادگار گذاشتند که برخی از آن ها از این قرار است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
اگر چه سر رشته همه هدایت ها در امام معصوم خلاصه می شود اما پویندگان راه امام نیز می توانند در نقش هایی که خدا برای هر کسی مقدر کرده در قامت معلمی زبردست ظاهر شده و درس های قابل تأمل و ارزشمندی را خلق کنند.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
گذر از دنیا و آرزوهایش<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
چنان که گفته شد، نگاه امام حسین(ع) به فرزند برومندش علی اکبر علیه السلام یادآور سیرت و صورت و صوت دلنشین جد بزرگوارشان رسول خدا (ص) بود، و چه چیزی در دنیا بیش نگاه به این فرزند خوش سیرت برای امام(ع) لذت آفرین است؟ با این حال، امام حسین علیه السلام نشان داد که باید بالأخره روزی از این دنیا و آرزوهایش دل برید و چه بهتر این که، میوه دل انسان، تحفه ای پیشاپیش انسان در بهشت باشد.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
$\"علی$ <\/a><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
ایثار و فداکاری<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
اوج ایثار و فداکاری در جایی نمایان می شد که انسان، عزیزترین داشته های خود را در راه خدا فدا کند و چه کسی عزیزتر و دوست داشتنی تر از فرزندی همانند علی اکبر علیه السلام!؟ چنان که، امام حسین(ع) هنگام روانه ساختن علی به میدان، از میزان علاقه خود پرده برداشته و می فرماید: «هر گاه مشتاق پیامبرت می شدیم او را می‌نگریستیم.» <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
ادامه راه تا آخرین نفس<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
گاهی مصیبت ها موجب می شوند فرد مصیبت زده تا مدتی دست از کار و وظیف خود بردارد و مأیوسانه از ادامه زندگی و اهداف مورد نظر خود عقب نشینی کند در حالی که امام حسین(ع) در این مصیبت سهمگین همانند دیگر مصائب عاشورا هرگز و حتی برای لحظه ای از راه و هدف حق خود پشیمان و منصرف نشدند بلکه راه و هدف خود را تا آخرین لحظه ادامه دادند. این، یکی از بزرگ ترین درس ها برای استفاده از عمر است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
درس های پسر<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
اگر چه سر رشته همه هدایت ها در امام معصوم خلاصه می شود اما پویندگان راه امام نیز می توانند در نقش هایی که خدا برای هر کسی مقدر کرده در قامت معلمی زبردست ظاهر شده و درس های قابل تأمل و ارزشمندی را خلق کنند.
\r\n
\r\nحضرت علی اکبر(ع) جوانی شایست و رشد یافته در ادبستان حسینی است که نقش بی بدیلی او در تابلوی حماسه عظیم عاشورا حاوی نکات ارزشمندی از جمله موارد ذیل است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
تکیه بر حقانیت<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
امام حسین(ع) در جایی قبل از رسیدن به کربلا به خاطر خوابی که خبر از نزدیکی مرگ می داد کلمه استرجاع را بر زبان آورد. حضرت علی اکبر(ع) از پدر پرسید: مگر ما بر حق نیستیم. حضرت فرمود: به خدا بر حقیم. علی اکبر(ع) پاسخ داد: «یَا أَبَتِ‌ إِذًا لاَ نُبَالِی؛ نَمُوتُ‌ مُحِقِّین؛ پدر جان؛ در این صورت، از مرگ حق مدارانه باکی نداریم.»<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
بار مسئولیت پسر بزرگ تر<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
همواره بین مسئولیت و حق تناسب برقرار است. هر مسئولیتی حق و هر حقی مسئولیتی را به دنبال دارد. در همین رابطه، امام رضا(ع) می فرمایند: «الْأَخُ‌ الْأَکْبَرُ بِمَنْزِلَةِ الْأَب؛ ‌[۸] برادر بزرگ تر به منزله پدر است.»<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
حُسن سیرت و صورت علی اکبر علیه السلام بر جایگاه او نزد خاندان حسینی افزوده بود و اکنون که اصلی ترین دغدغه اهل حرم، تنهایی و غربت امام حسین علیه السلام بود، جوان رعنایش علی اکبر(ع) مسئولیت خود در حمایت از پدر و امام زمان خویش را به انجام رساند؛ چنان که اولین شهید از فرزندان ابوطالب(بنی هاشم) نامیده شد.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
اقدام به موقع<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
تیزبینی و شناخت سریع وظیفه و اقدام به موقع حضرت علی اکبر(ع) اولین رونمایی از حماسه حسینی او در کربلاست. او وقتی غربت و تنهایی پدر را مشاهده کرد و در حالی که اصحاب همگی به شهادت رسیده بودند با اجازه از پدر قدم به میدان شهادت گذاشت.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
سبقت در شهادت<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
پیشتازی در کارهای صحیح و خیر، نشان دهنده برتری فضل و تقرب افراد است چنان که قرآن کریم می فرماید: «وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُون؛ أُولئِکَ الْمُقَرَّبُون؛ و سبقت‌گیرندگان مقدمند؛ آنانند همان مقربان [خدا].» حضرت علی اکبر(ع) اولین فرد از بنی هاشم بود که با اجازه از پدر وارد میدان مبارزه شده و به شهادت رسید. درس سبقت و پیشتازی در امور خیر، الگویی برای همه افراد جامعه اسلامی به خصوص جوانان انقلابی است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n
https:\/\/www.irna.ir\/<\/p>\r\n","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2022-08-06 18:20:30","content_date_event":"2022-08-06 18:20:30","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2022-08-06 18:28:10","content_date_register":"2022-08-06 18:26:40","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":80812,"eid":80812,"attach_title":"درس های مهم شهادت حضرت علی اکبر(ع) 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/195\/attach\/202208\/687973_3294623122_150_104.webp","300":".\/cache\/195\/attach\/202208\/687973_3294623122_300_208.webp","400":".\/cache\/195\/attach\/202208\/687973_3294623122_400_277.webp","600":".\/cache\/195\/attach\/202208\/687973_3294623122_600_416.webp","900":".\/cache\/195\/attach\/202208\/687973_3294623122_800_554.webp","1200":".\/cache\/195\/attach\/202208\/687973_3294623122_800_554.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3294623122,"files":{"original":{"url":".\/file\/195\/attach\/202208\/687973_3294623122.jpg","width":800,"height":554,"size":0}}}]}]]